“Pali! Jom makan! Aku tension ni!”
Aku pergi bilik Pali, lepas sakit hati dengan roommate aku. Aku selalu jadikan
Pali sebagai pelepas tension aku. Pali pulak jenis layan jer perangai aku.
“Hah? Kat mane? Baru pukul berape
ni? Sape lagi?” Itu soalan lazim yang Pali akan tanye sekiranya aku ajak die
keluar. Patern soalan die same.
“Abang hensem!” Tibe tibe Tue masuk.
Kalau nak tau, name kitorang tiga orang ni hampir same. Fadzli, Fadly, Fadzlie
Aimie. Kalau nak lepak tiga orang same same memang susah lah. Takut ade orang
panggil ‘Pali’, nanti tiga tiga pandang.
“Hah! Tue lah!” Tue ni Fazlie Aimi,
die dapat name tu sebab die yang paling tua antara kitorang. Pali tuh name
sebenar Fadly, orang panggil Abang Hensem, aku tak tau kenape, padahal aku lagi
cute dari die. Aku tak panggil die Abang Hensem, geli, so aku panggil die Pali.
“Ape semue ni? Aku tak bersalah!”
Tue jadi tak keruan sebab tibe tibe dijadikan sasaran. Dahlah muke die agak
blur. Tak kire macamane keadaan pun, die mesti muke blur.
“Pergi makan lah! Tension nih!” Aku
memang tak boleh tension, kalau tension aku mesti nak makan bende pedas dan
bende manis. Aku nak makan tomyam and ice blended chocolate.
“Kat mane? Arcade K9 aku tak nak.”
Tue memang elergi dekat arcade K9 tuh. Beliau berpendapat arcade itu tidak
bersih. Jadi die memang tak suke lah kalau orang ajak makan kat situ.
“Umm FKE?” Tu jer lah tempat yang
aku boleh fikir kalau aku ajak diorang makan. Lagipun kat situ ade ice blended
chocolate. Plus, ade ramai manusie kat situ, boleh cuci mate sekalai.
“Ok! Kau belanje?” Pali tibe tibe
mencelah kata kata ku. Die ni memang kedekut. Sikit sikit mintak aku belanje.
Nasib baik aku ni tak tergoda dengan pujuk rayu die.
“Kepale ko!” Pali gelak ngan Tue.
Suke pulak die aku marah.
Kitorang
pergi naik moto. Aku naik dengan Pali and Tue naik motor sendiri. Arcade FKE tu
dalam 10 minit perjalanan. Tak jauh. Aku yang drive motor, Pali membonceng.
Dahlah aku taka de lessen, tak pakai helmet pulak tuh. Kalau pak guard pak
guard yang kejam wat roadblock ni, memang menangis tak berlagu lah kitorang. Dahlah
aku ni penakut.
“Ramainye.” Mata aku terbeliak
tengok ramai sangat orang kat arcade tuh. Memang susah nak cari meja kosong ni.
“Lah.. Tengoklah jam pukul berape?
Kan waktu kemuncak?” Pali tibe tibe bersuare. Aku tengok jam handphone aku,
pukul 8.30 malam. Patutlah pun.
“Dah, dah. Jom cari meja. Nak makan
ke tak ni?” Tue cakap sambil jengket-jengket kan kaki die. Pali pun terus buat
bende yang same. Diorang nak cari tempat kosong. Diorang due orang ni rendah
and aku tinggi, so aku tak payah nak jengket-jengket ni.
“Hah tu!” Aku nampak satu meja
kosong dekat hujung arcade tuh.
“Cepat! Cepat! Ade minah nak pergi
situ.” Tue terus lari ke arah meja tuh. Sesi perebutan berlaku.
“Kongsi sudeh, awek tuh!” Pali
sempat menggatal.
“Ahhh tak boleh! Gatal!” Aku memang
suke merosakkan plan kawan-kawan aku kalau diorang nak ngorat minah-minah yang
diorang nampak.
“Dengki!” Pali gelak, suke betul die
gelak kalau aku marah. Nak jer aku gigit kepale die.
“Bukan dengki, mencegah maksiat dan
kelahiran anak haram lah!” Aku cakap kuat-kuat. Ramai yang pandang time tuh.
Kitorang
berjaye merebut meja tuh sebelum minah-minah tuh. Aku angkat tangan nak order.
Lepas order makanan, kitorang tengok lah siaran tv yang di projectkan ke
dinding arcade tuh. Cite ape tah. Pasal omputih perang-perang. Sambil-sambil
tuh, aku mengusha sekeliling. Nak cuci mate. 20 minit lepas tuh makanan
kitorang sampai.
Remember that nite? It was raining, it was so cold.
Under my black umbrella, I walked on the dark road.
My coat got wet as I watched cats in their fight.
But there you are, standing under the red light.
You were leaning against the wall, smoking.
I saw you smiling but the truth is you were crying.
You saw me walking up to you, you covered up your pain.
Tried to hide the tears, you went standing under the rain.
Under the umbrella we walked through the street.
You smiled at me, like everything was sweet
But from your calls, I knew you were hurt.
In those red eyes of yours, I saw the word.
You drank the hot chocolate, under the blanket.
You looked outside the window, the heavier the rain get.
On my white couch, you hugged yourself harder
And then, the tears that were hiding before, there they are.